Bakit kasi pinangalanang Milenyo? Yan tuloy....

Kahit konkreto yung bahay namin, nangamba pa rin ako na baka tangayin ni Milenyo noong Huwebes ng tanghali. Sobra, sa isip ko, ok lang lilipat naman na kami sa Sabado pero maski na no! Maging selfish ba?

Siyempre nung Friday nag-attempt akong pumasok kasi naisip ko, "hello, may araw! ano naman ang dahilan kung bakit hindi ako papasok?" Sabi ng sentido komon ko, "hello! wala kayang kuryente!!" Pero talagang pinanindigan ko ang aking pagiging proletariat. At ayun nga, nagmukha akong ewan. Siyempre pag dating ko dun sa office, walang kuryente and, ergo, walang pasok. Naman kasi, kaya nga may herd instinct, may common sense, may rationale ang tao (well, supposed to be).

Na-realize ko, hindi ako mabubuhay ng walang kuryente. Mga 2 araw din akong nakatitig lang sa kawalan. Hindi kinakaya ng isip ko. Kung sakaling nag-decide ang mundo ng mag-revert to the Stone Age, they can go ahead without me. Seriously. I probably won't survive anyway.