Pers Time

Gusto ko ulit sumubok ng isang bagay for the first time. Yung tipong clueless ka talaga tapos either you have to do it or you want to do it. Exciting yun e. Parang nininerbyos ka pero at the same time excited ka kasi pers time nga e. At pwede ba, bago pa kung anu-ano ang pumasok sa isipan ng mga nagbabasa nito, I'm talking about wholesome stuff ok? Basta subukan mo lang ang isang bagay or activity like surfing, kumain ng escargot, bungee jumping, mag-present sa isang international conference.

Naaalala ko pa nung pers time akong tumapak sa airplane. Sobrang hindi ko malaman ang gagawin. Lalo na nung take-off na. Aaminin ko, natakot ako. Naalala ko yung pelikulang "Crash," yung isang commercial plane ang bumagsak sa mountain tapos the people were forced to eat the dead to survive. Uhm, freaky siya pero nag-stuck siya sa isipan ko all this time. Tapos nung take-off na, I was just staring at the runway, iniisip ko, "pag to di nag take off, good luck na lang dun sa mga bahay na sasagaan nito." Tapos nung nasa air na siya, all I could see was the sea below and naisip ko naman yung pelikulang "Jaws," kasi talagang na-freak out din ako sa kanya. Kahit nga sa bath tub hindi ako lumulusong kasi feeling ko lalabas dun si Jaws. Morbid talaga ang mga thoughts ko.

Tapos nagkaturbulence ng konti nung papalapit na kami sa Singapore. E di siyempre, medyo wobbly yung plane. E sobra, naisip ko na naman yung mga kung anu-anong ghastly things like plunging into the ocean or into a mountain. Sobrang paranoid ako nun. Nung mismong landing na, talagang I was just staring na naman sa runway. Inisip ko, "pag di kaya umeksato tong plane dun sa runway, saan kaya kami babagsak??" Hay naku, hindi talaga ako optimistic na nilalang.

Pero after four years of riding planes, going through airports, fastening/unfastening seatbelts, parang naging normal occurence na lang siya. Like riding a bus. Most of the time, I sleep out the flights.

Kelan kaya ulit ako magkakaroon ng ganong paranoid first time experience?